Łupież pstry objawy i rozpoznanie

Pityver

Łupież pstry to grzybicza infekcja skóry, której przyczyną są drożdżaki, stanowiące cześć naturalnej mikroflory naszej skóry. Zarówno objawy, jak i przyczyny tej choroby mogą być bardzo różne, dlatego warto przyjrzeć się jej nieco bliżej.

Łupież pstry – przyczyny

kobietaBezpośrednią przyczynę występowania łupieżu pstrego stanowi niekontrolowane namnażanie się grzybów z gatunku drożdżaków, które naturalnie bytują na naszej skórze. Do przyczyn wyzwalających proces niekontrolowanego namnażania się drożdżaków zaliczamy takie czynniki, jak przyjmowanie niektórych leków (głównie leków stereoidowych), nadmierne pocenie się, wzmożone wydzielanie łoju oraz ogólne lub miejscowe osłabienie odporności. Łupież pstry jest chorobą, która najczęściej występuje u dzieci i młodzieży a także u kobiet w ciąży. W klimacie tropikalnym notuje się wyższą liczbę zachorowań na to schorzenie dermatologiczne, co jest związane z ciepłem oraz większą wilgotnością powietrza. Pośrednią przyczynę występowania łupieżu pstrego mogą stanowić również poważne choroby ogólnoustrojowe, ze szczególnym uwzględnieniem chorób o charakterze autoimmunologicznym (na przykład toczeń rumieniowaty). Namnażanie się drożdżaków może występować również w przypadku nadmiernej potliwości, dlatego do listy możliwych przyczyn zachorowania na łupież pstry należy doliczyć również takie czynniki, jak otyłość i nadwaga a także noszenie odzieży, która hamuje przepływ powietrza.

Łupież pstry – objawy i rozpoznanie

stopa-1Łupież pstry jest chorobą, która praktycznie niemal od samego początku daje specyficzne i łatwo zauważalne objawy, których nie sposób ignorować. Są to liczne plamy w kolorze białym, beżowym lub różowym, które pojawiają się na naszej skórze. Pojawieniu się zmian chorobowych na skórze mogą towarzyszyć również takie objawy łupieżu pstrego jak:

  • uporczywy świąd
  • pieczenie
  • zaczerwienie w okolicy miejsc zmienionych chorobowo.

Co ważne, choroba występuje przede wszystkim na skórze twarzy, szyi, pleców oraz klatki piersiowej, ale może pojawić się również w każdym innym obszarze ciała. Plamy są wyraźnie odgraniczone od zdrowej skóry i posiadają wyraźny zarys (brzegi nie zlewają się ze zdrową skórą). W dalszych stadiach rozwoju choroby plamy mogą się ze sobą łączyć, zajmując coraz większy procent powierzchni skóry. Jedną z charakterystycznych cech łupieżu pstrego jest to, że objawy tej choroby stają się znacznie bardziej widoczne pod wpływem światła słonecznego: wynika to z faktu, że zmiany chorobowe, czyli plamy na skórze, hamują wydzielanie melanocytów, a więc komórek odpowiedzialnych za wydzielanie melaniny, od której zależy zmiana barwy skóry pod wpływem światła słonecznego).

Łupież pstry, ze względu na specyfikę swoich objawów, często bywa mylony z bielactwem, dlatego rozpoznania choroby może dokonać tylko i wyłącznie lekarz dermatolog. Czasami do postawienia diagnozy wystarczy badanie wizualne skóry. W niektórych przypadkach konieczne jest jednak pobranie wycinka skóry i poddanie go badaniu mikroskopowemu. Należy pamiętać, że w przypadku zauważenia u siebie objawów, które mogą sugerować że zachorowaliśmy na łupież pstry, trzeba bezzwłocznie udać się do gabinetu dermatologicznego. Nieleczony łupież pstry zajmuje coraz większe przestrzenie skóry a na dalszych etapach rozwoju choroby przeważnie pojawia się również trudny do zniesienia świąd skóry. Trzeba dodać, że im choroba jest bardziej rozwinięte, tym trudniejsze, bardziej skomplikowane i bardziej długotrwałe jest jej leczenie.

Leczenie i profilaktyka łupieżu pstrego

Standardową metodą leczenie łupieżu pstrego jest smarowanie skóry maściami i szamponami przeciwgrzybiczymi (np. naturalnym Pityverem). Spora część tego rodzaju preparatów jest dostępna w aptekach bez recepty, przez co wiele osób, które zauważają u siebie specyficzne objawy stara się leczyć samodzielnie, bez nadzoru dermatologa. Jest to błąd, ponieważ jedynie specjalistyczne oko dermatologa jest w stanie naprawdę dokładnie ocenić stan naszej skóry oraz indywidualną charakterystykę przebiegu choroby, co jest warunkiem prawidłowego doboru leków. Czasami oprócz maści stosuje się także doustne leki o działaniu przeciwgrzybiczym.